یکشنبه ۰۵ مهر ۰۵ | ۱۲:۴۵ ۳ بازديد
در نگاه اول، ساختار فیزیکی یک بلندگوی گرد اتومبیل شباهت زیادی به یک اسپیکر سقفی توکار دارد؛ هر دو دارای دیافراگمی مخروطی برای ارتعاش امواج، یک مگنت در بخش پشتی و ابعاد استانداردی با قطر تقریبی ۱۶ سانتیمتر هستند. همین شباهت ظاهری سبب شده تا بسیاری از افرادی که در حال بازسازی منزل هستند یا در پروژههای شخصی (DIY) دستی بر آتش دارند، با دیدن چند باند سالم بازمانده از سیستم صوتی ماشین قدیمیشان وسوسه شوند آنها را در سقف کاذب کناف نصب کنند تا هزینههای پروژه صوتی را به حداقل برسانند.
پاسخ کوتاه و سرراست به این ایده «بله» است؛ اگر سیم مثبت و منفی را وصل کنید، قطعا صدا از بلندگو خارج میشود. اما اگر از یک مهندس آکوستیک بپرسید که آیا این کار ارزش فنی، ایمنی و بازدهی مناسبی دارد یا خیر، با یک «خیر» قاطع روبهرو خواهید شد. قرار دادن یک بلندگوی خودرو در بستر سقف کاذب ساختمان، زنجیرهای از ناسازگاریهای آکوستیکی، الکترونیکی و مکانیکی ایجاد میکند که نتیجه نهایی آن صدایی به شدت توخالی، بمی بیرمق، گرمای بیش از حد در مدارها و چهرهای نازیبا در سقف خواهد بود. در ادامه این مقاله، تفاوتهای اساسی این دو سیستم را بررسی میکنیم.
پكيج اسپيكر سقفي يا خريد تكي اسپيكر سقفي